WE'RE BACK..AGAIN WITH BOB!

Hoe krijgen we het voor elkaar ? We zijn wederom in Nederland met BOB...Dit zou zijn 3e en laatste challenge worden, maar wegens een plotseling negatief reisadvies voor Mauretanie konden we niet verder. Enorm balen! Alles liep anders dan verwacht. Bob ging niet naar Banjul en dus ook niet naar de Stichting SHHG, waar Bob zich zou gaan inzetten als ambulance. We hadden hem zo graag naar Gambia gereden, ondanks dat we wisten dat afscheid nemen van deze 20-jarige Mitsubishi -waar we al heel wat mee hebben meegemaakt- heel zwaar zou worden. Het goede doel stond voorop en aan de auto waren de nodige reparaties uitgevoerd. Hij zou nog heel wat jaartjes in Gambia kunnen rijden. Helaas mocht het niet zo zijn.

Vanaf dag 4 werd duidelijk dat er in het altijd onrustige Mauretanie 3 Spaanse ontwikkelingsmedewerkers ontvoerd waren, ondanks dat zij in konvooi reisden. Ook kwam naar buiten dat de Noord-Afrikaanse tak AQIM van terreur netwerk Al-Qaida actief was in het westelijke gedeelte van Mauretanie. Nu is Al-Qaida niet alleen de bekendste, maar ook de meest mysterieuze terroristische groep ter wereld die de strijd aan wil gaan met de Westerse wereld. Al-Qaida kent dus een heel groot netwerk met talloze vertakkingen.
 
Dit wil niet zeggen dat er in de challenge groep meteen sprake was dat Dakar niet meer gehaald ging worden. Zoals eerder gemeld, is men druk bezig geweest met een politie-escorte en een militair konvooi. Feit bleef dat het Ministerie van Buitenlandse Zaken het reizen door geheel Mauretanie afraadde. Uiteindelijk hebben we geprobeerd een boot te regelen in Agadir, welke zou aanvaren op Dakar. Helaas waren we een dag te laat en zouden we 4 dagen moeten wachten voor de volgende boot...Na veel wikken en wegen moest de knop om en werden de plannen aangepast.

En toen? De challenge spirit zat er ondanks het niet kunnen bereiken van Dakar nog goed in. Nieuwe doelstelling was: zoveel mogelijk kilometers maken voor het goede doel. Op het programma stonden zand-en gravel wegen, off-road door rivierbeddingen en extreme gebergtes. We wilden er het beste van maken, dus gingen we er voor: let the ''Marokko Challenge'' begin! De meest geweldige route liep langs de grens van Algerije en eindigde 's nachts in het donker met aardig wat pechgevallen. Uiteindelijk hebben we deze challenge 9.000 kilometer gereden met Bob, zonder mankementen. In totaal heeft hij er al 30.000 challenge kilometers op zitten. Aan hem heeft het in ieder geval niet gelegen. Ode aan Bob die dit keer heel wat sleepwerkzaamheden heeft moeten verrichten om de teams uit het mulle zand te krijgen!

Kenmerkend voor deze challenge waren de contrasten. We kijken terug op letterlijk en figuurlijk hoogte-en dieptepunten, lachen en huilen, cola en bier, hotels en wildkamperen onder de sterrenhemel, zingen bij het kampvuur of in een ietwat luxere club, restaurants en koken op een gaspit, temperatuur bloedheet en ijskoud, asfalt en mul zand...
 
We zijn uiteindelijk weer gefinished in Nederland bij het Glazen Huis. De teams hebben tijdens deze speciale Dakar-editie voor het Rode Kruis 70.000 euro opgehaald. Een fantastisch resultaat.

Ondanks de vele gebeurtenissen zowel positief als negatief hebben we veel gelachen mede dankzij de teams. Het blijft apart dat je met een hele grote groep mensen die je niet kent een reis gaat maken en lief en leed met elkaar deelt. Wat gaat er met Bob gebeuren? Tsja... Hier kunnen we helaas nog geen uitspraak over doen. Hij staat weer op zijn parkeerplaats te wachten op een volgende challenge.

We houden jullie op de hoogte van alle nieuwe ontwikkelingen via onze website.

Wij wensen de teams die op 13 februari vertrekken heel veel succes. We zijn erg benieuwd hoe jullie het gaan doen en of het reisadvies wat positiever is. Uiteindelijk blijft het altijd een risico gebied. Er kan altijd iets gebeuren. Als je in een konvooi reist en dicht bijelkaar blijft, is het risico klein dat er wat gebeurd. Althans zo denken wij, maar een waarschuwing is niet voor niets en die kregen wij meerdere keren van diverse instanties.
 
Moeilijk om te accepteren, helemaal als je avontuurlijk aangelegd bent, maar op dat moment was het even niet anders. Het blijft een challenge..je weet nooit wat je te wachten staat op een dag, wie je tegenkomt, hoeveel kilometers je maakt, waar je slaapt en ga zo maar door. Het heeft wel echt z'n sjarmes!
 
Voor stichting SHHG: Keep up the good work! Jullie doen fantastisch werk en wij vinden het nog steeds jammer dat we het niet ter plekke mochten ervaren. Maar wie weet, komt er een volgende keer!
 
Groetjes,

Team Bob

Talitha en Vera
www.babesonboard.eu