Archief Archief Amsterdam Dakar 2008 Reisverslag SHHG Amsterdam Dakar 16-22 november
|
De ontwikkeling van Gambia in de breedste zin van het woord is de globale doelstelling van de Stichting. Door het uitvoeren van projekten op het gebied van onderwijs in Gambia, gezondheidszorg en rurale ontwikkeling wordt getracht de mensen in Gambia een leefwaardiger bestaan te laten opbouwen. |
| Reisverslag SHHG Amsterdam Dakar 16-22 november |
|
|
|
|
De reis van Layonee naar Dakhla was eenzaam en zwaar. Veel mist onderweg waardoor het rijden nog moeizamer werd. Regelmatig komen we teams onderweg tegen, we blijken toch weer tot de langzame groep te behoren, maar het devies we hebben geen haast werkt ook nu goed. Bij het wegrijden in Layonee rijd ik nog tegen een betonnen paaltje aan waardoor een stuk van de voorbumper het heeft begeven. Gelukkig verder geen beschadiging. Het is al met al een vermoeiende trip de wegen zijn eindeloos lang en er is weinig verkeer. Rond een uur of vier arriveren we als eerste op de camping waar vorig jaar ook gekampeerd is maar die echter niet aangegeven wordt door de organisatie. We weten niet goed of nu wel of niet hier zullen blijven er is immers nog geen ander team aanwezig. Uiteindelijk komt er een team en weldra daarna via de bekende mobile telefoon arriveren de ons bekende teams. En vroeg in de avond meld zich de eerste gids en natuurlijk is het Bamba. Hij komt morgen terug en dan zien we wel weer verder. We zijn blij met een rustdag, uiteindelijk is het toch voornamelijk kilometers maken wat we doen. Veel tijd om te rusten of ergens wat te verblijven is er niet. Na het nuttigen van enig alcoholica zoeken we ons bed op. Gelukkig gaat het slapen goed en is er geen last meer van de kou en morgen wacht de heerlijke warme douche( voor het eerst sinds 4 dagen) 16-22 november Rustdag Dakhla Het verzenden van het rustdagverslag mislukt omdat de verbinding niet goed werkt. De reis van Dakhla naar de grens met Maureatanië was vermoeiend en zwaar. De eindeloos lijkende wegen met praktisch geen verkeer doet een aanslag op de concentratie. De zon is heet en de wind is warm. De grensovergangen geven de bekende problemen van wachten, wachten, kado’s uitdelen en weer wachten. De overgang van Marokko naar Mauretanië gaat deze keer soepel en snel ondanks dat we met veel teams rijden. De overgangen ( 3 stuks ) bij de grens van Mauretanië levert erg veel wachttijd op. Maar uiteindelijk bereiken we de andere kant van de grens met Mauretanië. Veel gedoe met de gidsen en de vraag waar naartoe te rijden in Noachchot. Uiteindelijk belanden we met een groep in camping Abba waar het een drukte van belang is. Het eten in het restaurant buiten de camping is smerig en het bier is alcoholvrij en over de datum. De volgende morgen vroeg op om de trip door de woestijn te maken. We zijn met 6 teams in totaal. De brandweer, de tukkers, Pim en Karin. De vier mannen en wijzelf. De nacht is vreselijk, het waait ontzettend en de tent opzetten is onmogelijk. Het wordt dus slapen in de auto met drie personen. Een vreselijke nacht is het gevolg. Gebroken worden we wakker. Gelukkig is de wind gaan liggen en gaan we op weg naar de kruising. Het wordt uiteindelijk een onvergetelijke trip. Mooie stukken woestijn, weinig vastzitten en een goed humeur. Op de kruising is de keus dan ook snel gemaakt: doorrijden. Een prachtige dag met een mooie nacht op een windvrije locatie. Heerlijk geslapen en fris wakker. De keus om verder te rijden over het strand is dan ook snel gemaakt. Wat vorig jaar niet gelukt is nu dus wel en het is zeker de moeite waard geweest. Een prachtige trip van ongeveer 80 km langs de oceaan, soms een beetje door het water en anders precies langs de branding. En vooral snelheid houden, anders is het zakken in de modder. Alleen het op- en afrijden van het srtand geeft flink wat problemen voor het overige: prachtig. Vanwege de opkomende vloed moeten we van het strand af en dan is de keus snel gemaakt iedereen uit de groep wil wel graag naar het asfalt en besloten wordt om naar Noachchott te rijden en de bekende auberge Awkar op te zoeken. Onderweg komen we nog groep Manon tegen en uiteindelijk belanden we met 12 auto’s in de auberge. Sommige teams zetten hun tentje op en een aantal kiest voor een kamer, zo ook wij. Awkar is schoon, prettig en goed om te zijn,. Het eten valt goed in de smaak en morgen, zaterdag 22 november de rustdag zullen we gezamenlijk schaap gaan eten. Nu op zoek naar een band voor de Tukkers. En misschien vandaag nog de stad in voor sieraden. Vervolg verslag volgt. |
|
| Laatst geupdate op ( Sunday 30 November 2008 ) |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
